W poprzednich odcinkach:
- Cesarzowo. - Pomyliłeś mnie z kimś.
Sekcja 31.
- Kontrola ceni jego umiejętności. - Mamy go.
Czekam na informacje o Spocku.
Jest ścigany za morderstwo.
Zabił trzech lekarzy i uciekł.
Musimy dać mu szansę i znaleźć go przed nimi.
- Znalazłam statek Spocka. - Nakreśl kurs i nie szczędź koni.
Gdy uderzyła mnie czarna materia, zaczęłam widzieć ducha.
To ja.
Głupiutka Stilly.
Jesteś żywicielem pasożytniczego grzyba.
- Jak się go pozbyć? - To może boleć.
Należę do gatunku JahSepp.
Obcy intruz zniszczył nasz ekosystem.
Puść Tilly.
- Mam wobec niej inne plany. - Błąd.
Nie!
Tilly!
Nie!
Zróbcie przejście.
Słowa nas definiują.
Oficer.
Sierota.
Wdowiec.
Załogant.
Ale nie ma słowa opisującego agonię niepewności.
Nie znam losów przyjaciółki.
Stamets nie porzuca nadziei.
Wierzy, że Tilly przetrwała, cokolwiek zrobił obcy zwany May.
Też chcę wierzyć, że to możliwe.
Chcę wierzyć.
Ale gdy brakuje wiary,
pozostaje tylko służba.
Wychwyciłam ślad wahadłowca Spocka.
Zmień kurs na przejęcie.
Odległość 25 000 kilometrów, zbliżamy się. Jedna istota żywa.
Ma osłony i naładowaną broń.
Co on robi?
Skąd agresywna postawa?
Spock opuścił Enterprise, zanim objął pan u nas dowodzenie.
Może nie wie, że to przyjaciele.
- Otwórz kanał. - Tak jest.
Poruczniku Spocku, mówi kapitan Pike.
Wyłącz silniki i osłony,
bądź gotów na przesył.
Zwiększa prędkość. Zmienił kurs na mgławicę.
Spock, masz moje słowo.
Chcę cię wysłuchać.
I pomóc.
- Straciliśmy go? - Nie.
Podpalił wodór w mgławicy, żeby zaburzyć czujniki, i się zatrzymał.
Minęliśmy go.
Detmer, zawróć.
Jeśli wleci w mgławicę, stracimy go.
Wystrzel torpedę.
- Zdetonuj 100 metrów przed zderzeniem. - Tak jest.
Ognia.
Wahadłowiec obezwładniony.
Owo, ściągnij go na pokład wiązką holowniczą.
Burnham, za mną.
Przekazać kontrolę operacyjną drużynie Alfa.
Fazery na ogłuszanie.
Nikt nie strzela bez rozkazu.
Kapitan Georgiou.
Kapitan Pike.
Michael.
Komandorze.
Piękne powitanie, moja droga.
Poznaliśmy się na Akademii kilka tysięcy lat świetlnych temu.
Dokładnie.
Trzeba było się z tobą liczyć. Byłaś najbystrzejsza.
Miałaś najmocniejszą głowę do alkoholu,
a w drugim tygodniu znałaś wszystkie regulacje.
Pytasz, dlaczego nie reagowałam na wywołanie.
To standardowa procedura.
- Nie zwolniłaś. - Doceniam komplement.
Dokumentacja wskazuje, że przeszłaś na emeryturę.
Wyglądam jak emerytka?
Miałem taką kuzynkę. Mówiła wprost tylko w kościele.
Jedyne wyjaśnienie jest takie,
że to tajna misja.
Miło znów być w siodle?
To orzeźwiająca przejażdżka.
To może rozjaśnić sprawę.
- Sekcja 31? - Elegancko.
Tajne operacje, wywiad, ocena zagrożenia.
Niezła zabawa.
Co to ma wspólnego ze statkiem Spocka?
Zostałam upoważniona do schwytania oficera poszukiwanego za morderstwo.
Przepraszam,
wielokrotne morderstwo.
Gdy dogoniłam jego statek, ten dryfował, a jego nie było.
Wiecie, gdzie może być?
Dam znać, jeśli czegoś się dowiem.
Naprawdę?
Komandor Burnham nie może uwierzyć w zarzuty. Ja też.
- Niewinni nie uciekają. - Pani uciekała.
Dokładnie.
Christopher.
Leland.
Czy ja widzę siwe włosy?
To cena posiadania włosów.
Podobno siedziałeś po szyję w aligatorach na Cestusie III.
Dlatego przeniosłem się do wywiadu.
Dowodzę Sekcją 31.
Zawsze odnajdywałeś się w szarych strefach.
Przechwyciliście moją agentkę.
Tak, nadrabialiśmy zaległości.
Proszę o odstawienie agent Georgiou na statek.
Czas ucieka.
Ściga podejrzanego o zabójstwo.
Spock to mój człowiek.
- Ciężko mi uwierzyć w te zarzuty. - Rozumiem to.
Ale jeśli pozwolę, by jego dowódca lub siostra
niweczyli nasze wysiłki, to będzie wyglądało jak przysługa dla kumpla.
Leland...
Myślimy, że istnieje powiązanie między Spockiem
a sygnałami, za którymi ganiamy po wszechświecie.
Ktoś może zginąć.
Zawsze ktoś może zginąć. Dlatego wciąż mamy pracę.
My robimy, co robimy, żebyście wy robili, co robicie.
Gdybym cię nie znał, to zabrzmiałoby jak groźba.
Znasz mnie dobrze.
Wyślę łącznika.
Doceniłbym, gdybyś przekazał mu to,
co wiesz.
Zawsze chętnie pomagam przyjaciołom.
Jest pani wolna, kapitanie.
Twój kapitan nie wie, skąd jestem.
- Obowiązują mnie rozkazy. - Mówisz prawdę, gdy ci wygodnie?
Zaczynam lubić Flotę i Sekcję 31.
Myślisz, że dadzą ci władzę?
Tu oczy mają oczy.
Dobrze, że pracuję na widoku.
Czy Leland wie, kim jesteś?
Czyli Cesarzem Philippą Georgiou Augustus Iaponius Centarius?
Nie zwraca się tak do mnie, ale wie.
Więc jemu też nie ufam.
To ty sprowadziłaś mnie do tego nieznośnego miejsca.
Nie możesz być zaskoczona, że tu jestem.
A kiedy znajdę Spocka, przekażę mu pozdrowienia.
Jeśli podniesiesz rękę na mojego brata...
Co zrobisz?
Taką cię pamiętam.
Ładownia jest tam.
Na pewno musisz wracać do swojego... gniazda węży.
Obyście mieli dobre wieści.
Wszechświat niczemu nie pozwoli się zmarnować.
Tak mówił Lavoisier.
- Prawo zachowania masy. - Tak.
W reakcjach chemicznych masa nie jest wytwarzana ani niszczona.
Spójrz.
Szukam w kokonie ludzkich śladów.
Mitochondrialne DNA, lipidy, białka.
Jeśli wszystkie atomy Tilly zostały przeniesione,
a nie rozłożone,
nie powinienem znaleźć żadnych śladów materii organicznej.
Czyli May wciągnęła Tilly w sieć.
Co oznacza, że możemy ją wyciągnąć.
Jak?
Myślę, że ten kokon jest organicznym transporterem.
Rozbija materię w jednym miejscu
i składa ją w innym.
Platforma transportera z grzybów.
To może oznaczać, że taki sam kokon znajduje się w sieci.
Ale po co zabierać Tilly? May chciała przekazać ci wiadomość.
May i Tilly łączyła wyjątkowa więź. Mówiła, że jej potrzebuje.
Spójrz.
Żadnej ludzkiej materii.
Tilly żyje. Wiem to.
- Ale sieć jest ogromna. - Tak.
Ale skoro znam dokładny skład kokonu,
mogę szukać w sieci duplikatu.
Tam będzie Tilly.
Pomocy.
Zdejmij to.
Moje oczy.
- Moje oczy. - Spokojnie, Tilly.
Nic ci nie jest.
Nie uciszaj mnie.
Co ty narobiłaś?
Rozbiłam twoją biologiczną formę,
przetransportowałam między wymiarami
i zrekonstruowałam w moim domu.
Ta stara sztuczka.
Żartujesz sobie?
Jestem w sieci plechy.
Kiedyś to był raj.
Nie. To o niej wam mówiłam.
Piecze.
Zostaw ją.
To nasz proces.
Co to znaczy?
JahSepp rozbijają wszelką materię,
która pojawia się w sieci,
żeby wykorzystać ją na nowo, jak insekty z twojej planety.
W ten sposób utrzymujemy krąg życia.
Byłaś taka, zanim stałaś się sobą?
Tak wyglądam.
Przybrałam tę formę dla twojego komfortu.
Komfortu?
Porwałaś mnie.
Znajdę drogę powrotną.
Nie możesz.
To patrz.
Tylko patrz.
A kiedy to zrobię, nie przepracuję gniewu.
Pozwolę mu tam wzrastać przez wieczność.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Nie masz prawa.
Do kogo mam się zwrócić?
Do kogo poza tobą?
Nie ma nikogo innego.
Nie mogę zawieść, bo wszystko,
cały mój gatunek, wyginie.
Co mam zrobić?
Zabić potwora.
Burnham.
Łącznik Sekcji 31 właśnie przybył.
Uwaga.
Ćwiczenia na pokładzie 4.
Burnham.
To nic, ale...
Powinien być na Qo'noS.
Zamordował oficera.
Voq zamordował oficera.
To dobry człowiek.
Nawet gdybym zdołał zaakceptować to rozróżnienie,
opuścił statek, by stać się Dzierżycielem Pochodni
klingońskiego kanclerza, a teraz jest w tajnych służbach.
Znam Tylera.
Lepiej niż inni.
Tak jak znałaś byłą kapitan?
Nie zachowuje się jak Philippa Georgiou, którą pamiętam.
Wojna ją zmieniła.
Może to prowincjonalne, ale wolę ludzi, których biorę za pewnik.
Jaką prawdę przede mną ukrywasz?
Kapitanie?
Gdy zobaczyłaś Tylera,
gdy wycelowałaś w Georgiou...
Nie znam cię dobrze, ale wystarczająco.
Uwaga.
Ci, którzy nie otrzymali...
To temat na dłuższą rozmowę.
Ale proszę, żeby zaczekał pan
na dogodniejszy moment.
Zrobione.
Żebym nie musiał cię ścigać.
Dziękuję panu.
Maszynownia do ładowni.
Miło cię widzieć.
Też tak czuję.
Ona chyba nie.
Kapitan myśli, że potrzebuję niani.
To nowy szef ochrony.
Musi być ciekawska.
Jak wylądowałeś w Sekcji 31?
To interesująca podróż.
- Powiedz mi. - To zastrzeżone.
Nowe słowo w moim słowniku.
Zawsze byłeś tajemniczy.
Musiałem opuścić Qo'noS.
Nigdy nie wrócę.
Wszyscy z 31 postrzegają ją jako miejsce, gdzie ich obecność ma sens
nie pomimo tego, kim są, ale właśnie dlatego.
- Mogą służyć. Są dobrzy. - Jak cesarzowa?
Przez nią obawiam się o bezpieczeństwo Spocka.
Nie pozwolę na to.
Musisz mi uwierzyć.
To wielka prośba.
Wiem.
Mam się zgłosić na mostek.
Stamets przybliży nam plan ratunkowy Tilly.
Skąd ją ratujecie?
Co tu się stało?
Ten stwór niszczy wszystko.
Kiedy widzieliście go pierwszy raz?
Gdy Stamets otworzył wrota do naszego świata.
- To nie ma sensu. - Ostrożnie!
Kora zawiera straszną toksynę.
Jest śmiertelna.
Dziękuję.
To stworzenie morduje nas za pomocą tej toksyny.
Nie mamy czym się bronić.
Nie jesteś bezradna.
Sposób, w jaki się...
„Poznałyśmy”. Zabawne.
To najbardziej wyrafinowana nauka, jaką widziałam.
Dosłownie wniknęłaś w mój mózg jako zarodnik.
Dziękuję.
Ja także doceniam twój kunszt naukowy.
Zobaczmy, z czym mamy do czynienia.
Ale obiecaj, że wrócę na Discovery.
Trudno się zaangażować, jeśli mam na zawsze pozostać zakładnikiem.
Istnieje szansa, że Tilly żyje?
Tak.
Została wciągnięta w sieć plechy wbrew swojej woli.
Jak ją odzyskamy?
Przy każdym skoku
Discovery przez kilka milisekund
przelatuje przez sieć plechy.
Przez ten krótki moment jesteśmy w jej środku.
Proponuję wykonanie częściowego skoku.
Ustalony kurs bez wytyczonego celu?
Dokładnie. Połowa w sieci, połowa poza.
Discovery utrzyma pozycję na tyle długo, bym zdążył opuścić kabinę i znaleźć Tilly.
Zdążymy opuścić kabinę. Nie zrobisz tego sam.
Powiedzmy, że pozwolę zrobić ze statku klin.
Czy przetrwamy przedłużoną ekspozycję?
Grzybnie zaatakują statek,
zaczną go natychmiast rozkładać, ale nie przepadają za trytanium,
więc mamy około godziny, zanim przebiją się przez kadłub.
Godzina na znalezienie Tilly.
Okropny plan.
Najważniejsze jest, by wszyscy unikali na statku miejsc,
gdzie przestrzeń plechy i nasza się spotkają.
Każdy, kto dotknie bariery,
zostanie przekręcony wokół osi obu środowisk.
Jak ciała, które znaleźliśmy.
Na Glennie.
Na ile znam tę młodą kobietę,
wiem, że zaryzykowałaby życiem za każdego z nas.
Tak by zrobiła.
Bez wahania.
Rhys, otwórz kanał na cały statek.
Do całej załogi, mówi kapitan.
Gwiezdna Flota
to obietnica.
Oddam życie za ciebie, a ty za mnie.
Nikogo nie porzucamy.
Chorąży Sylvia Tilly jest gdzieś tam i ma pełne prawo nas oczekiwać.
Dotrzymujemy obietnic.
Tędy, szybko.
- Szybko. - Zgłoście się na stanowiska
i w wyznaczonych strefach po stronie prawej burty.
Szybko.
Powodzenia i z Bogiem.
Komandor Saru zmodyfikował je,
byśmy utrzymali komunikację.
Mają filtry minimalizujące zakłócenia.
Kabina reakcyjna to jedyne miejsce,
gdzie można bezpiecznie dotknąć bariery.
Panie Stamets, gotowy do wprowadzenia w życie śmiałego
i całkowicie szalonego planu?
Nie tak bym to opisał,
ale jestem gotowy.
Czarny alarm.
Skaczmy.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
To pewnie po mnie.
Jeszcze większe spustoszenie.
JahSepp nigdy nie mieli do czynienia z taką masą.
- Zapewnij ich, że to nie atak. - Nie.
- Nie znam ludzi ze statku. - Ale ja znam, a ty znasz mnie.
Byłaś w mojej głowie.
W ten sposób mamy większe szanse, by pokonać to coś.
Nie porzucisz nas?
- Co robisz z małym palcem? - To...
Po prostu...
umowa na paluszek.
Powiedziałam, że spróbuję pomóc. A my dotrzymujemy obietnic.
Musimy się śpieszyć.
Zadziałało.
Burnham do Saru. Słyszysz mnie?
Jestem tu.
Czujniki wskazują, że grzybnie zaczęły atakować kadłub.
Działajcie szybko.
Gotowy?
Halo?
Komputer, oznaki życia.
Gdzie są wszyscy?
Może zginęli, ratując ciebie.
Wielkie dzięki.
- Co to było? - JahSepp rozkładają kadłub.
Potwór tu jest.
Czemu wszedł na pokład?
Ściga Discovery za każdym razem, gdy przelatuje przez sieć.
Cokolwiek robi, nie pozwolę, by terroryzował moich ludzi.
To moja rodzina.
Dokładnie.
Kolejno. To po żołniersku „schowaj się za mną”.
Mam ludzkie oznaki życia.
Sekcja 14, zbrojownia.
Czemu Tilly się zbroi?
Czymkolwiek jesteś, mam karabin fazowy typu trzeciego.
Jest potężniejszy i większy od typu pierwszego i drugiego,
pewnie dlatego nazywają go trzecim.
Tilly?
Tilly.
- Michael? - To May?
Tilly, na ziemię.
To nie tak, jak myślicie. Potrzebuje pomocy.
Czy to ty...
To ja.
Nic mi nie jest.
Dziękuję, że po mnie przyszliście.
Zawsze.
Zrekonstruowana atom po atomie.
Wyciągniemy cię stąd.
Mamy niecałą godzinę do zniszczenia Discovery.
- Musimy iść. - Zniszczenia?
My będziemy unicestwieni.
Obiecałam zostać.
- Jest tu jakiś drapieżnik. - Potwór.
Potwór, który krąży po sieci i zabija jej gatunek.
Za mną.
Co możesz nam o nim powiedzieć, May?
Zaczęło się jako nagły przypływ energii.
Zaczęliśmy ją rekonstruować,
ale stała się stworzeniem poza naszą kontrolą.
Jego skóra jest niezniszczalna.
Giniemy, kiedy próbujemy ją zniszczyć.
Wspaniale.
Hugh?
Ale on nie żyje.
To nie jest prawdziwe.
Myślałem, że mi się wydawało.
Nie zbliżajcie się!
Czy to jakaś manifestacja grzybni?
Stworzyliście to z moich wspomnień?
On jest prawdziwy.
- Co? - Zabijcie go.
Wstrzymaj się.
Zabijcie go!
Obiecałaś!
- Zaczekaj. - Puściliście go!
Burnham do mostka.
Znaleźliśmy Tilly.
- Kiedy możecie wrócić? - Mamy komplikacje.
Nie przetrwamy komplikacji.
Wiem.
Ale jest tu coś podobnego do doktora Culbera.
- Powtórz. - Doktor Culber.
Zanim pan się u nas pojawił...
Wiem, kim był.
- Musisz nadać temu sens. - Nie mogę.
Komandor Stamets...
Komandorze Burnham?
Michael?
- Panie Saru. - Pracuję nad tym.
A jeśli to prawdziwy doktor Culber?
Nic w znanym wszechświecie tego nie umożliwia.
Waszym wszechświecie.
Doktor Culber był uzdrowicielem.
Nie skrzywdziłby żadnego stworzenia.
Nie chcecie dostrzec tego, co macie przed oczami.
Spójrz.
Co to jest?
Kora z drzewa yeel.
Śmiercionośna.
Był tym pokryty.
Tym nas atakuje.
On...
Nie używa jej do ataku.
Tylko do obrony.
Jak zbroi.
Czyli posiada motywacje i intencje.
To oznacza...
że żyje.
Burnham, słyszysz mnie?
- Tak. - Nie chcę cię popędzać,
ale grzybnie spenetrowały 78 procent kadłuba,
a ta liczba szybko rośnie.
Próbujemy znaleźć Stametsa i Culbera.
Co się dzieje?
Nie martw się o nas. Pośpieszcie się.
Czerwony alarm. Przekazać ster na stanowisko Airiam.
Kadłub od lewej burty jest zbyt zniszczony.
Musisz trzymać statek silnikami.
Agent Tyler na kanale awaryjnym. Kontrola, słyszycie mnie?
Co to za komunikator?
- Agent Tyler. Status? - Discovery potrzebuje wsparcia.
Zrozumiałem.
Wyjaśnij mi to.
Czy to Leland?
To nie jego decyzja. Czekaliśmy ze wsparciem.
Nie wiem, co wam tyle zajęło,
ale później sobie o tym porozmawiamy.
Ustabilizujecie nas wiązką holowniczą?
Odpalamy za trzy,
dwa, jeden.
Pięć minut. Jeśli będzie źle, wyciągam was.
To nie twoja decyzja.
Macie mojego agenta.
Kapitanie, nie poświęcaj załogi...
Tyler, na moim mostku nie odzywasz się nieproszony.
Leland, mój statek, moja decyzja.
Wstrzymaj się do mojego rozkazu. Jasne?
Moje silniki się przeciążą. Nie utrzymamy was długo.
Nie jesteś prawdziwy.
Jestem.
Gdy się tu zgubiłem, znalazłeś mnie.
Pamiętasz?
Znalazłeś mnie w tylu miejscach.
Zabrałeś mnie do Metropolitan Museum of Art,
gdy mieliśmy urlop.
To była nasza trzecia randka.
Szedłeś strasznie szybko,
bo bardzo chciałeś mi pokazać obrazy de Kooninga.
Wszystkie w jednej sali.
Musiałem za tobą biec.
Wyciągnąłeś do tyłu rękę,
bo wiedziałeś, że ją chwycę. Tak zrobiłem.
I nagle wiedziałem o tobie wszystko.
A teraz jestem tu.
To moja ręka.
Myślałem, że tracę rozum.
Doktorze Culber.
Zaczekaj. Nie.
Stój. Nie rób tego.
Hej.
May, odłóż to.
Mówiłam, że nas zabija.
Spójrz na niego.
On...
On tylko próbuje się bronić.
Piecze,
gdy tylko mnie dotkną.
Widzisz?
Dla niego ty jesteś potworem.
Ale nie jesteś taka.
Jeśli go zabijesz,
to cię zniszczy.
Mogę...
Jak?
Jak on się tu znalazł?
Gdy byłem uwięziony w sieci, miałem przebłyski świadomości.
Widziałem migawki.
Jakbym przemieszczał się
między tym a naszym światem.
Wtedy go znalazłem.
Hugh?
Hugh? Nie.
Nie.
Proszę, nie odchodź.
Proszę.
Ja go sprowadziłem.
Termodynamika.
Energii nie można stworzyć ani zniszczyć.
Zmienia tylko formę.
Nawet w chwili śmierci
jego energia przeszła przeze mnie, gdy byłem połączony z siecią.
Jak piorunochron.
Gdy nabrał kształtów,
został uznany za obce ciało
i atakowany tak,
jak zdrowe komórki atakują raka.
Musimy iść. Natychmiast.
Wszyscy.
Zabieram cię do domu.
Silniki są przeciążone. Musimy się rozłączyć.
Wyłączam główne regulatory, zyskamy trzy i pół minuty.
Nie dowodzisz.
Nawet Sekcja 31 ma sąd wojenny.
A ciebie by osądzili, wiedząc,
co zrobiłeś sześć lat temu ze złym ambasadorem
na Denevie?
To małe wykroczenie, nawet jeśli da się je udowodnić.
Gdyby ktoś pozyskał dane zza twojego firewalla,
łatwo byłoby to udowodnić.
Rozważ to.
Trzy minuty.
Spróbuj nas nie wysadzić.
Nie zamartwiaj się.
Kupiliśmy wam czas.
Ale niewiele.
Owo, przygotuj się do odłączenia urządzeń holowniczych.
Saru, muszą się pośpieszyć.
Kabina stanowi śluzę między naszą przestrzenią a siecią.
Jest bezpieczna.
Widzisz?
Jestem tu.
Nie mogę, Paul.
Nie mogę iść z tobą.
Czemu nie może przejść?
Jego energia pochodzi z waszego świata,
ale wszystko, z czego zbudowaliśmy ciało,
pochodzi z naszego.
Sprowadziłaś mnie.
Możesz użyć kokonu.
Przemieściłam cię, nie stworzyliśmy cię.
Nasza materia nie jest waszą.
Nie możesz go tam odbudować?
Mówię, że...
Nie wiem.
Nie mogłam zachować formy, nie zasiedlając ciebie.
Paul.
JahSepp mogą odzyskać moją materię.
Co robisz?
Musisz mnie puścić.
Burnham, nie mamy czasu.
Zrozumiałam.
Teraz albo nigdy.
Nie mogę im tego robić.
Nie zostawię cię drugi raz.
Jeśli zostaniesz,
sieć ucierpi dwukrotnie.
Znajdziemy inny sposób.
Jesteś oddany stworzeniu.
Życiu.
Jest milion powodów, by cię kochać.
Ale to mój.
Nie zniszcz tego.
Chwila.
Nie mogłaś odbudować się w naszym świecie,
bo nie masz ludzkiego DNA.
Prawda?
To brakujący składnik.
Kokon po naszej stronie jest zbudowany z atomów
ludzkiego świata.
Jeśli dodamy do kokonu DNA Culbera, to może...
Może nie.
Jeśli użyjemy kokonu, nasze drzwi się zamkną.
Ile bytów żyło wewnątrz siebie?
Czuję, że znam cię tak samo jak siebie.
Myślę tak samo, ale bałam się, że głupio zabrzmi.
Nie sądziłam, że coś takiego mnie spotka.
Połączyłyśmy się ponad ewolucją i gatunkami.
Ale gdy komandor Stamets stracił Hugha, stracił wszystko.
Jeśli mamy szansę, musimy spróbować.
Wierzę, że wszechświat jeszcze nas połączy.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Komandorze.
Idziemy.
Teraz, May.
Do zobaczenia po drugiej stronie.
Burnham do mostka. Czarny alarm.
Leland. Teraz.
Aktywują napęd zarodnikowy.
Z drogi!
Burnham?
Udało się.
Wyłączyć alarm.
Panie Saru,
niech doktor Pollard uda się do maszynowni.
Panie Tylerze.
Zostanie pan na mostku.
Protokół łącznika.
Dalej.
Paul.
Starzy kumple nie podają sobie dłoni?
- Admirale, jesteś daleko od domu. - Tak.
Flota posiada nowe, krytyczne informacje o siedmiu sygnałach.
Pierwszy zawiódł Discovery do planetoidy międzygwiezdnej,
ale zanim dotarliście,
sygnał zniknął.
Wysłaliśmy okręt badawczy, by wykonał odczyty podprzestrzeni,
a jego znaleziska
były niespodziewane.
Przez krótki czas
sygnał zostawił po sobie ślad promieniowania tachionowego.
Tachionowe? Pole kwantowe, które umożliwia...
podróże w czasie.
Albo produkt uboczny urządzeń maskujących lub transporterów.
Obaj macie rację.
Lub obaj się mylicie.
W każdym razie jedyna osoba połączona
z tymi sygnałami to porucznik Spock, który wciąż jest zbiegiem.
Obaj musicie go znaleźć i sobie pomagać.
Dalej, chłopaki, koniec z tym pojedynkiem męstwa.
Leland, ukryłeś się
przed przyjacielem, kapitanem Floty, podczas misji ratunkowej.
Admirale, nasz kamuflaż...
Daj spokój.
Kapitanie Pike, Sekcja 31 może nie być
świetlistym przykładem szlachetnego postępowania,
ale jest istotna dla wywiadu.
Mamy ważniejsze sprawy od dyskusji
nad kartą Floty.
Budowanie państwa nigdy nie jest piękne.
To nieprzyjemna prawda,
a pan o tym wie.
Mam gdzieś to, że czujecie, jakbyście byli po przeciwnych stronach.
Gramy w tej samej drużynie.
Mamy długą historię.
Ale moja praca wymaga stąpania na granicy,
którą przekroczyłem.
Przepraszam.
Przyjmuję.
Spróbuję zapamiętać,
że moja droga czasem jest prostsza.
To niedomówienie tysiąclecia.
Powiedzcie, co wiecie o wahadłowcu.
To ślepy zaułek. Spock potrafi zacierać ślady.
Burnham może wiedzieć więcej, niż sądzi.
Porozmawiam z nią.
Skoro pracujemy razem,
zakładam, że łącznik zostanie na stałe.
Póki co agent Tyler jest wasz.
Chyba że wolisz kapitan Georgiou.
- Nie, dziękuję. - Nie.
Wiadomość przychodząca od kapitan Philippy Georgiou.
Wyślij do laboratorium.
Słyszałam, że kupiłaś nam kilka minut.
Czy tak się dziękuje wybawcy?
Wiem, że oczekujesz sowitej zapłaty.
Może jestem altruistką.
Może jestem Ziemianką.
Byłaś.
To zabawniejsze niż wolkański stoicyzm.
Naprawdę muszę poznać twoje intencje
wobec Spocka.
Chcę znaleźć go przed samozwańcami
albo impulsywnymi kowbojami Floty.
Na pewno chcesz tego samego.
Nie ma świata,
w którym bym w to uwierzyła.
Wiele razy miałam twoje życie w swoich rękach.
Musisz zacząć mi w końcu ufać.
Powiedział skorpion do żaby.
Miej trochę wiary, Michael.
Zazdroszczę tym, którzy wierzą, że naszą historię pisze czyjaś ręka,
która dobiera słowa tak, by zepchnąć chaos na bok.
Więź.
Radość.
Miłość.
I zmartwychwstanie.
Z takimi słowami ścieżka staje się na moment jasna.
A potem znika.
Jeśli istnieje moja ścieżka,
to wciąż jej szukam.
Jak my wszyscy.
Tak ją znajdujemy...
idąc razem
do przodu.
A jeśli czyjaś ręka prowadzi nas do niepewnej przyszłości,
to mam nadzieję, że prowadzi nas dobrze.
Napisy: Inez Girek